Als ik over Raksha ga schrijven moet ik beginnen met het gat waarin we vielen toen we onze Labrador Louis verloren op 12-jarige leeftijd. Je verliest je hond en kameraad. En alles wat een hond kan betekenen voor jezelf en je gezin , Louis maakte het allemaal waar. Daar danken we hem nog steeds voor.
Hij was bepalend voor de keuze voor zijn opvolger, want zonder hond in huis of tijdens een wandeling is het geen doen. Onze volgende hond moest lief, aanhankelijk, sociaal naar iedereen toe, slim zijn en ook nog hard werken voor de baas. Toch werd het geen Labrador maar een verwante uit de retrievershoek. Van al die markten thuis en op de koop toe jolig en vol energie. De Flatcoated Retriever , Raksha dus.
 Samen in de mand, wat knus.
We vonden haar bij de Classic Hunters kennel van Geer Peeters in Helden. Daar zagen we het complete nestje voor het eerst, in een huiselijke sfeer en alles goed doordacht en verzorgd. Wij vielen voor het geheel. Welke Flatcoated wij zouden krijgen wisten we nog niet. Wel dat het een teefje zou worden. De puppytest en Geer’s kennis van honden en mensen zou de doorslag geven welke hond bij wie gematched zou worden. Het werd de pup met het rode bandje. Classic Hunters Wibber, en wij noemden haar Raksha naar de moederwolf in het jungleverhaal.Zo kwam Raksha naar Bunde en het gezin was weer compleet. Luc had weer een kameraadje waar hij lekker mee kon tutten. Rita kon weer een welopgevoede hond neerzetten en ik kon weer mijn wandelingen maken met begeleiding. Voor Raksha begon het feest in het puppyklasje van Dorothé’s Happy Hunting dogs. Puppy, puber, gevorderden 1 en 2 werden allemaal gretig afgewerkt. Lekker gemaakt door Geer en Dorothé begonnen we aan de jachttraining. We, want ik moest me ook verdiepen in het jargon van apporteren, markeren, voorjagen, voor komen, sleep, en vooral hoe dit alles duidelijk te maken aan een jolige Flatcoat.
Maar we zijn aardig op weg. Op 5 april 2009 haalde ze haar C-diploma voor de jacht en in dat najaar probeerden we ook het B-diploma binnen te halen wat helaas nog even op zich laat wachten. Met wat meer werk aan haar steadiness zal dat dit jaar best gaan lukken.
Tussendoor kwam het idée dat het erg leuk zou zijn als Raksha haar naam ook een keer als moeder eer zou aan doen. Maar dan wel alles volgens het FRC-reglement. Dual purpose zoals ze zeggen. Dus een Flatcoat die werkt, kan meegaan op de jacht en uit ziet zoals ze volgens de rasstandaard hoort te zijn. Show’s lopen dus, niet een discipline die mij op het lijf geschreven staat, maar ook dit parcours legden we succesvol af. De eerste keer op de fokdag waar Geer zijn nest moest laten zien of het resultaat van Classic Hunters Kai’s Balou en Cannimore Kiftsgate goed was. Nou, dat waren ze. De keurmeester vond het een geweldig nest. Raksha kwam thuis met een Zeer Goed en een kwalificatie jolige flatcoat. De volgende shows waren 2 keer tijdens de FRC Clubdagen en een show in Echt. Raksha werd telkens met een ZG gewaardeerd.
Dus een nieuw hoofdstuk naast de training en de gewone alledaagse dingen. Een boel papierwerk , medische gezondheidsonderzoeken, foto’s en verklaringen. Alles is in orde bevonden de ogen , heupen en ellebogen. We kunnen een reu voor Raksha zoeken. Via de FRC fokreuen lijst kwamen we terecht in Epen bij de Dark Devotion kennel van Louisianne waar we uiteindelijk aan de keukentafel vonden wat we zochten. Mensen die precies wisten wat er speelt in de Flatcoatwereld met een vracht aan informatie, deskundigheid, behulpzaamheid en… Gowran Flint, Raksha`s toekomstige lover. Waaruit naar we hopen komende zomer een nest vol zwarte jolige Flatcoats voortkomen.
Tot dusver een kijkje in ons Flatcoatleven.
 | 
